Sonar

Dani Zwiers (19) is een polderpoëet, gevangen tussen gras en beton. Ergens precies daar, op de kruising tussen de Zuidas en de Veluwe vinden we hem.

Zowel op poëtische als op directe wijze vangt Dani Zwiers de absurditeit van het alledaagse in de taal van de hagelslag, klompen en drie kussen op je wang. Dwars door een computerscherm vanuit het verre oosten nestelt hij zich op het wereldwijde web. Zijn oude babykamer toverde hij om tot creatieve broedplaats en zo geschiedde.

Dani Zwiers maakt alternatieve Nederlandstalige poëziepop. De liedjes fluctueren van elektronische bombarie tot akoestische melancholische sereniteit en worden gekenmerkt door een rauwe, eerlijke en soms zelfs filosofische benadering van het leven die ruimte biedt voor zowel introspectie als herkenning.

Op zijn achttiende verjaardag bracht hij de EP ‘GROEIPIJN’ uit, die het zijn van een verwarde verliefde puber binnenstebuiten keert, vertolkt door een groezelig instrumentarium, DIY-aanpak en een vleugje slijtende onbezonnenheid.

Live komt hij energiek, gevat en absurd (goed) uit de verf. Of dat nou solo, samen met zijn violiste of met vierkoppige ‘lieve mensen’-liveband is. Dani Zwiers stuitert en stort zich uit over het gehele podium, als een dijk die op breken staat, waarbij je duim in een gat steken niet voldoende is om de onvermijdelijke vloedgolf te kunnen stoppen.

Momenteel studerend aan het Utrechts Conservatorium werkt hij aan nieuwe muziek. Daarnaast maakt onze polderpoëet ook poëzie en theater, en is hij werkzaam als songwriter en artistiek regisseur.