Sonar

Emile Lagarde verruilde zijn stadse appartement voor een eenvoudige yurt in de natuur. Zijn elektronische pop, die hij produceerde onder de naam Sun Shy Boy, veranderde geleidelijk mee in een hypnotiserend akoestisch geluid met eigenzinnige teksten. In samenwerking met Simon Akkermans bundelde hij zijn nieuwe klanken in 2022 tot zijn eerste EP, Witte Ruis.

Zijn debuutalbum Navelstaren, dat begin 2027 op vinyl wordt verwacht, brengt de twee uitersten: intieme kleinkunst en weidse ambient/elektronica, bij elkaar en schept zo nog een grotere eigen wereld.

De multi-instrumentalist zoekt zijn eigen spirituele diepgang door gebruik van instrumenten als de dwarsfluit, ontstemde gitaren en field-recordings (van bijvoorbeeld zijn zoontje). Navelstaren, speelt met een dubbele betekenis: enerzijds alleen maar met jezelf bezig zijn, en anderzijds die van een oeroude Byzantijnse meditatievorm en de zoektocht naar betekenis.

Emile werkt ook als componist voor documentaire en theater, zo schreef hij muziek voor onder andere Pretpark Hennie (2026, BNNVARA), Plastic Dromen (2025, NPO-NCRV), en voor de voorstelling Why Such A Strange Love (2024, Orkater/DeNieuwkomers)