Sonar

Dylan omarmt imperfectie als een hulpmiddel. Een middel om zijn turbulente ervaringen met gender, muzikaliteit en het leven zelf over te brengen. Voor zijn artpop haalt hij inspiratie uit artiesten zoals Moses Sumney, Jeff Buckley en Saya Gray, en combineert deze invloeden tot een koppige, expressieve en complete act die je meeneemt naar de uitersten van Dylan’s persoonlijkheid bestaande uit androgyne falsetto’s, fluisterende onzekerheden en krachtige rauwe openbaringen.